//
Dywany chińskie wyróżniają się charakterystycznymi motywami: smokami, medalionami i symbolami buddyjskimi, na jedwabistym włosie.
Chiny mają za sobą tysiącletnią tradycję wiązania dywanów i należą do najważniejszych regionów dywanowych świata. Dywany chińskie wyróżnia wyjątkowe rzemiosło, bogata symbolika wzorów i wysokojakościowe materiały. Szczególnie chińskie dywany jedwabne cieszą się międzynarodowym uznaniem.
Chińska produkcja dywanów koncentruje się głównie na północno-wschodnich i centralnych prowincjach kraju. Ważne ośrodki znajdują się w Henan, Shandong, Shanxi i Mongolii Wewnętrznej. Warunki klimatyczne tych regionów, z chłodnymi zimami, sprzyjały historycznie rozwojowi sztuki wiązania. Hodowla jedwabników w prowincjach południowych takich jak Jiangsu i Zhejiang dostarcza wysokiej klasy surowca do słynnych dywanów jedwabnych.
Położenie na historycznym Jedwabnym Szlaku umożliwiało wymianę kulturową, która znajduje odbicie w wzornictwie. Wpływy Persji, Azji Centralnej i Tybetu zlały się z tradycyjnymi chińskimi motywami w niepowtarzalny styl.
Chińska sztuka wiązania sięga dynastii Tang (618-907 n.e.), ale rozkwit przeżyła w okresie dynastii Ming i Qing. Pierwotnie dywany produkowano głównie dla dworu cesarskiego i świątyń. Tradycyjna technika używa węzła Senneh, a gęstość węzłów w wysokiej klasy egzemplarzach może sięgać 1 000 000 węzłów na metr kwadratowy.
Szczególnie godna uwagi jest chińska produkcja dywanów jedwabnych, która łączy najwyższą techniczną doskonałość z artystyczną finezją. Dywany chińskie jedwabne uchodzą za arcydzieła sztuki wiązania i wykonywane są wyłącznie przez doświadczonych mistrzów tkaczy w trwającym miesiącami procesie.
Pekin (Beijing) uważany jest za historyczne centrum chińskiej produkcji dywanów. "Dywany pekińskie" tradycyjnie wiązano dla cesarskiego pałacu i wyróżniają się eleganckim, często jednobarwnym wzornictwem. Tiencin rozwinął się w istotne centrum dywanów eksportowych, a Baotou w Mongolii Wewnętrznej słynie z mocnych dywanów wełnianych.
W prowincji Sinciang różne grupy etniczne, w tym Ujgurzy i Kazachowie, wiążą dywany z motywami środkowoazjatyckimi. Region łączy chińską tradycję z wzornictwem i technikami sąsiednich krajów.
Dywany chińskie zdominowane są przez symboliczne motywy chińskiej kultury. Smoki symbolizują cesarską władzę, ptaki feniks reprezentują odrodzenie, a "Pięć Nietoperzy" odwołuje się do pięciu pomyślności. Typowe barwy to głęboki błękit, czerwień, złoto i kość słoniowa, najczęściej w harmonijnych kombinacjach.
Język wzorniczy obejmuje geometryczne bordiury, kwiatowe medaliony i sceny figuratywne. Szczególnie charakterystyczne są "dywany z dziewięcioma smokami" z ich złożonymi, splatającymi się motywami. Przedstawienia krajobrazowe z górami, chmurami i świątyniami ukazują związek z naturą.
Współczesne dywany chińskie interpretują tradycyjne motywy na nowo i łączą klasyczne techniki z aktualnymi trendami projektowymi. Dywany chińskie jedwabne osiągają stopień szczegółowości graniczący z jakością fotograficzną.
Autentyczne dywany chińskie ukazują charakterystyczne cechy: symetryczne wzory, tradycyjne zestawienia barw i typowo chińskie symbole. Wiązanie jest najczęściej bardzo cienkie i równomierne. Dywany jedwabne mają charakterystyczny połysk i miękki dotyk. Przy wartościowych egzemplarzach sensowne jest zlecenie ekspertyzy.
Dywany jedwabne wymagają szczególnie delikatnej pielęgnacji. Zalecane jest regularne odkurzanie ze zmniejszoną mocą ssania, ochrona przed bezpośrednim światłem słonecznym i profesjonalne czyszczenie co kilka lat. Rozlane płyny należy natychmiast osuszyć czystą, suchą szmatką, bez pocierania.
Wysokiej klasy dywany chińskie, w szczególności dywany jedwabne oraz egzemplarze antyczne, zachowują wartość w sposób stabilny. Wpływają na to autentyczna pracownia, gęstość węzłów, stan zachowania i pochodzenie udokumentowane przez sprzedawcę.
Dywany pekińskie to klasyczna sztuka dworska z czystą paletą barw i delikatnymi medalionami, podczas gdy dywany z Sinciang ukazują wpływy środkowoazjatyckie, mocniejsze barwy i geometryczne motywy plemion ujgurskich i kazachskich.
