Rozpoznawanie jedwabiu
Jedwab w dywanie jest symbolem statusu i częstym obiektem podróbek. Jedwab morwowy kosztuje dziesięcio- do dwudziestokrotnie więcej niż wiskoza czy syntetyczny jedwab bambusowy. Ta strona pokazuje, jak odróżnić jedwab prawdziwy od nieprawdziwego.
#Co oznacza jedwab w dywanie
Prawdziwy jedwab pochodzi niemal wyłącznie z jedwabnika morwowego, z kokonu larwy Bombyx mori. Nić przędzy z pojedynczego kokonu ma od 600 do 900 metrów długości, jest cienka jak pajęczyna, gładka i odbija światło w wąskim kącie. Te właściwości czynią jedwab morwowy tak cennym i tak trudnym do naśladowania.
W handlu dywanami jako jedwab oferowane są trzy materiały, z których tylko jeden naprawdę nim jest.
Jedwab morwowy z Bombyx mori, często z tureckiej Bursy lub z Iranu. Prawdziwy jedwab.
Wiskoza, sztuczne włókno celulozowe z drewna lub bambusa. Sprzedawana często jako jedwab bambusowy lub bananowy. Ma mocny blask, ale słabszą odporność na światło i tarcie.
Mercerizowana bawełna, traktowana ługiem sodowym, by podnieść blask. Rzadko sprzedawana bezpośrednio jako jedwab, czasem stosowana w tanich imitacjach.
#Test 1: próba palenia
Najbardziej wiarygodny test, choć destrukcyjny. Wyrwij maleńkie włókno z włosa w ukrytym miejscu (rewers bordiury lub korzeń włosa). Przytrzymaj włókno w płomieniu zapałki.
Jedwab morwowy zachowuje się jak wełna: pęcznieje w drobne czarne kulki, kurczy się w pył, pachnie spalonym włosem. Popiół rozsypuje się między palcami.
Wiskoza zachowuje się jak bawełna: pali się szybko, jasnym płomieniem, pachnie spalonym papierem i zostawia białawy popiół.
Syntetyk (poliester, poliamid) topi się, zamiast palić, kapie, pachnie plastikiem, zostawia twardą grudkę.
Test jest nieodwracalny, ale maleńkie włókno z ukrytego miejsca nie jest problemem.
#Test 2: blask w padającym świetle
Jedwab morwowy zmienia swój blask dramatycznie wraz z kątem patrzenia. Obróć dywan albo obejdź go dookoła. Powierzchnia z prawdziwego jedwabiu, która z jednego kąta wydaje się matowa, z innego kąta świeci jasno i mocno.
Wiskoza również ma blask, ale jest on mniej kierunkowy. Powierzchnia wiskozowa lśni z większości kątów jednolicie, bez tej charakterystycznej zmiany.
Mercerizowana bawełna ma blask łagodniejszy, spokojniejszy, niemal matowy, i prawie nie reaguje na zmianę kąta.
Test działa najlepiej w świetle dziennym i na rozłożonym dywanie. Na zwiniętych lub złożonych egzemplarzach jest mniej wiarygodny.
#Test 3: dotyk i ciepło
Przyciśnij dłoń mocno do dywanu i przytrzymaj chwilę. Jedwab morwowy szybko przejmuje ciepło ciała i szybko je oddaje. Miejsce robi wrażenie ciepłego, ale w ciągu kilku sekund stygnie.
Wiskoza i syntetyk gorzej przewodzą ciepło. Miejsce dłużej pozostaje ciepłe, czasem z lekko klejącym wrażeniem.
Sam dotyk daje kolejną wskazówkę. Jedwab morwowy w dotyku jest gładko-chłodny, niemal jak polerowany kamień. Wiskoza jest gładka, ale nieco bardziej miękka i ociężała. Mercerizowana bawełna jest gładka, ale wyraźnie szorstsza niż jedwab morwowy.
Dodatkową poszlaką jest gęstość węzłów. Jedwab morwowy pozwala na 1 do 2 milionów węzłów na metr kwadratowy (typowe Hereke). Dywany z wiskozy rzadko przekraczają 400 000 do 700 000 węzłów, bo włókna nie da się tak cienko wyprzędzić.