Rug WikiRug Wiki

Weven

Geweven tapijten hebben geen pool. Ketting en inslag vormen het volledige oppervlak, waardoor ze aan beide zijden bruikbaar en meestal dunner zijn dan een geknoopt tapijt. Deze pagina toont het verschil tussen hand- en machinaal weven en welke stijlen in elke categorie thuishoren.

#Wat betekent weven bij een tapijt?

Bij het weven worden ketting en inslag stevig met elkaar verstrengeld. Zonder knopen, zonder pool. Het oppervlak is vlak, aan beide zijden identiek en duidelijk lager dan bij een geknoopt tapijt. Geweven tapijten passen goed in ruimtes waar een dun, vlak tapijt gewenst is: entrees, keukens, moderne wooninterieurs met houten vloeren of beton. Ze zijn doorgaans goedkoper in productie dan geknoopte tapijten, omdat het proces sneller verloopt en minder materiaal vastlegt.

#Wat onderscheidt een kelim van een soemak?

Het bekendste handgeweven tapijt is de kelim. Daarbij wordt het patroon gevormd door verschillend gekleurde inslagdraden, die telkens slechts over een beperkt patroongedeelte lopen. Waar twee kleuren elkaar raken, ontstaan de karakteristieke spleten die een kelim zijn zichtbare structuur geven. Soemak is een verwante techniek waarbij de inslagdraden om de ketting worden gewikkeld, waardoor een reliëfachtig oppervlak ontstaat. Soemak is robuuster dan kelim en werd vaak gebruikt voor functionele stukken zoals zadeldekken. Beide technieken zijn al duizenden jaren gedocumenteerd in de nomadische culturen van Anatolië, de Kaukasus en Perzië.

#Hoe werken Wilton en Axminster?

Wilton en Axminster zijn de weefgetouwen waarmee de weeftechniek in de 19e eeuw werd geïndustrialiseerd. Het Wilton-weefgetouw, vernoemd naar de Engelse stad waar het werd ontwikkeld, kan pooltapijten machinaal weven. Anders dan bij zuivere geweven tapijten ontstaat hier een pool door ingewerkte lussen, die later kunnen worden opengesneden. Het Axminster-weefgetouw, genoemd naar het Engelse stadje Axminster, laat complexere patronen met meer kleuren toe en wordt vandaag vooral gebruikt voor hoteltapijten en grote oppervlakken. Beide methoden produceren tapijten die duidelijk gelijkmatiger zijn dan handgeweven of geknoopte stukken. De levensduur ligt bij gematigd gebruik tussen tien en vijfentwintig jaar.

#Hoe onderscheidt u hand- van machinaal weven?

Draai het tapijt om: bij een handgeweven stuk herkent u kleine onregelmatigheden in de weefstructuur. Licht verschoven inslagdraden, minimale maatverschillen, sporadische knopen of splices. De franjes zijn de verlenging van de ketdraden en daarmee onlosmakelijk verbonden met het tapijt. Bij machineproductie is de structuur volkomen gelijkmatig, de kanten zijn vaak met een machinale naad afgewerkt, en de franjes kunnen achteraf aangenaaid of vastgelijmd zijn. Nog een test: bij een handgeweven kelim ziet u het patroon aan beide zijden exact identiek. Bij een machinaal geweven tapijt met poollaag is een duidelijke voor- en achterkant te herkennen.

Verder lezen