Tufting
Tufting is een moderne methode waarbij garen in een draagweefsel wordt geschoten. Hetzij met de hand met een tuftpistool, hetzij volautomatisch op een meernaaldmachine. Het resultaat is een tapijt met pool, maar zonder knopen. Deze pagina legt uit hoe tufting werkt, waaraan u het herkent en wanneer het de juiste keuze is.
#Hoe tufting werkt
Bij tufting wordt het garen in een opgespannen draagweefsel geschoten. Geen knopen, geen verstrengeling, maar een opeenvolging van gelijkmatige garenlussen. Om te voorkomen dat de pool eruit glijdt, wordt de achterkant met latex bestreken. Op de latex wordt een tweede draagweefsel gelijmd, dat het tapijt beloopbaar en vormvast maakt. Het resultaat: een tapijt met zachte pool, sneller geproduceerd dan een geknoopt tapijt en navenant goedkoper in aanschaf.
#Handgetuft versus machinaal getuft
Bij een handgetuft tapijt voert een knoper een tuftpistool, een soort elektrisch schiettoestel, over het draagweefsel en volgt daarbij een opgetekend patroon. Dat maakt individuele ontwerpen, kleurovergangen en zelfs reliëfstructuren mogelijk, waarbij verschillende poolhoogtes worden gecombineerd. Machinaal getuft betekent volautomatische productie op meernaaldmachines met honderden parallelle naalden. Hier ontstaan tapijten in seconden, met een volkomen gelijkmatig oppervlak, maar zonder de variatie van een handgemaakt stuk. Prijs en levensduur zijn de belangrijkste verschillen: handgetuft kost drie tot vijf keer zoveel en gaat 15 tot 30 jaar mee. Machinaal getuft gaat 5 tot 15 jaar mee.
#De latex achterkant en de gevolgen
De latexlaag op de achterkant is de achilleshiel van het tuftingproces. Hij houdt de pool op zijn plaats, maar is geen levend materiaal zoals wol of katoen. Met de tijd, doorgaans na tien tot twintig jaar, wordt de latex bros en begint te brokkelen. Het tapijt verliest dan zijn vorm, de pool gaat los zitten, en een reparatie loont meestal niet meer. Om die reden worden getufte tapijten, anders dan geknoopte, niet over generaties doorgegeven. Het zijn verbruiksgoederen met een eindige levensduur.
#Hoe u een tufting herkent
Draai het tapijt om. U ziet ofwel de ongelijkmatige latexlaag direct, ofwel een grover draagweefsel dat op de latex is gelijmd. Knopen zijn niet te zien. Alleen de garenlussen, die door het draagweefsel zijn geschoten. De franjes zijn achteraf aangenaaid of vastgelijmd; ze vormen geen constructief onderdeel van het tapijt. Aan de bovenkant tonen handgetufte stukken lichte onregelmatigheden in de poolhoogte, omdat het tuftpistool met de hand werd geleid. Machinaal getufte tapijten zijn volkomen gelijkmatig.
#Wanneer tufting loont
Tufting is de eerlijke keuze wanneer een tapijt onderhoudsvriendelijk moet zijn, het budget beperkt is, een bepaald ontwerp gewenst is dat er als geknoopt tapijt niet bestaat, en het tapijt niet over generaties hoeft mee te gaan. Handgetuft biedt hier een goed middenveld: duidelijk goedkoper dan geknoopt, maar met individueel ontwerp en aanvaardbare levensduur. Machinaal getuft is zinvol voor zwaar belaste ruimtes, waarin een tapijt vaak vervangen wordt. Huurwoningen, kinderkamers, entrees.
Verder lezen
Productie van oosterse tapijten
Hoe uit wol, zijde en plantaardige verf een handgeknoopt kunstwerk ontstaat, stap voor stap uitgelegd.
LezenMaterialen voor oosterse tapijten
Scheerwol, zijde, katoen, jute en synthetisch. Wat elke vezel onderscheidt, waar zij geschikt voor is en hoe zij aanvoelt.
LezenOosterse tapijten herkennen
De belangrijkste controlepunten om een echt handgeknoopt oosters tapijt van imitaties te onderscheiden.
Lezen