Tapijt of geen tapijt

Het grootste effect van een tapijt in een moderne leefruimte is akoestisch. Een woonkamer met eikenparket, zithoek, salontafel en verder weinig stof klinkt hard. Stemmen weerkaatsen, voetstappen klinken luid, de televisie dreunt. Een wollen tapijt van 200 × 300 cm verandert de ruimteklank hoorbaar.

Het effect is meetbaar. Akoestische studies tonen aan dat een hoogpolig tapijt de nagalmtijd met 30 tot 50 procent verlaagt. Bij een laagpolig wollen tapijt is dat nog steeds 15 tot 25 procent. In ruimtes met hoog plafond of een open woonkeuken levert dat een duidelijke comfortwinst.

In ruimtes met al veel stof (gordijnen, gestoffeerde meubels, boekenkasten met boeken) is het akoestische effect geringer. Hier is het tapijt vooral een optische keuze.

Ten eerste: bij allergieën die niet door wol worden uitgelokt, maar door huisstofmijt of dierenharen. Hier kan een dweilbare vloer gezondheidsmatig daadwerkelijk beter zijn, mits er dagelijks gedweild wordt.

Ten tweede: bij zeer lichte of gepatroneerde vloerbedekking die getoond mag worden. Een marmeren vloer of een visgraatparket uit gerookt eikenhout is op zichzelf al een designelement. Een tapijt erover concurreert ermee.

Ten derde: in ruimtes met hoge vloervochtigheid of vervuiling. Hallen met schoenen, badkamers, bijkeukens, serres. Hier zou een tapijt steeds vochtig of vuil zijn, zonder dat de voordelen in akoestiek of warmte zinvol tot hun recht komen.

Ten vierde: in huurverhoudingen met korte binding, waar de inspanning voor keuze, aankoop en onderhoud de investering uitholt. Hier is een goedkope tussenoplossing zinvoller dan een hoogwaardig tapijt.