Perzisch tapijt vs. oosters tapijt

Een Perzisch tapijt is een tapijt dat binnen de huidige grenzen van Iran handgeknoopt is. Iran heette tot 1935 Perzië, en de term Perzisch tapijt hield stand sinds de Europese invoer in de 19de eeuw. De geografische definitie is eenduidig: komt het tapijt uit Tabriz, Isfahan, Qum, Kashan of een ander Iraans knoopcentrum, dan is het een Perzisch tapijt.

Belangrijk: machinaal vervaardigde tapijten uit Iran tellen niet mee. In taalgebruik en handel duidt Perzisch tapijt altijd op een handgeknoopt tapijt uit Perzië. Machinale stukken uit Iran worden, voor zover ze überhaupt worden uitgevoerd, simpelweg als Perzische machinetapijten verhandeld.

Binnen de Perzische tapijten bestaan honderden regionale stijlen, vaak vernoemd naar stad of streek. Elke stijl kent eigen knooptradities, kleurvoorkeuren en patroontaal.

Ten eerste: prijs. Echte Perzische tapijten van Iraanse productie zijn sinds de Amerikaanse sancties schaarser geworden, de prijs van hoogwaardige stukken is over de laatste tien jaar duidelijk gestegen. Wie een investering wil die zijn waarde vasthoudt, vraagt gericht naar Perzische tapijten.

Ten tweede: karakter. Perzische ontwerpen verschillen helder van Turkse, Kaukasische of Indiase. Wie de bloemige, gebogen uitstraling van de Perzische school zoekt, wil geen geometrische Beloetsj. Wie geometrische strengheid waardeert, is met een Kazak beter bediend dan met een Isfahan.

Ten derde: herkomst. In het verzamelaarsbereik geldt: een tapijt met helder gedocumenteerde herkomst, bijvoorbeeld een gesigneerd atelier in Qum of Nain, kent een meetbare meerprijs ten opzichte van een stilistisch vergelijkbaar, maar niet toewijsbaar stuk.